Poprzednio w „Hiszpańskiej księżniczce”...
Biedactwo. W pościeli z moim mizernym bratem.
Wiem już, ile kosztował nasz ślub. Kuzyn, Edward Warwick, został stracony.
- Na żądanie twojej matki. - Winisz moją? To dzieło twojej!
Zmusimy Hiszpanów do przysłania wiana, gdy...
Dziecko będzie brzemienne.
Damy Infantki wyjdą za wysoko postawionych Tudorów
albo zostaną odesłane.
Nie podchodź bliżej.
Nie możesz, pani. To poty.
Wiedziałam, że klątwa Tudorów dosięgnie dzieci,
gdy posłałaś na szafot Teddy'ego i własnego brata.
Zobaczymy, czy jesteś przy nadziei. Módlmy się o to.
Co z nią teraz będzie?
Jest mi to obojętne.
HISZPAŃSKA KSIĘŻNICZKA
NA MOTYWACH POWIEŚCI PHILIPPY GREGORY
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
„Córko, jeśli Bóg nie obdarzył cię dzieckiem, wróć do Hiszpanii,
ale dopiero wtedy, gdy odzyskamy wiano,
a część ziem księcia zostanie zapisanych tobie.
Twoja matka”.
Przysłano lektykę.
Nie prosiłam o nią.
Matka króla ją przysyła. Pojedziesz w niej na pogrzeb.
Dlaczego Bóg go nam odebrał?
Zsyła nam następnego.
Proszę, zjedz coś.
Wasza Wysokość...
Tragiczny dzień.
Tak. Czy przynosisz dobre wieści, ambasadorze?
Dotarła druga połowa wiana Katarzyny?
Nie, pani.
Przynoszę wiadomość, że Katarzyna, księżna Walii...
Księżna wdowa Walii. Tak tytułujemy wdowy.
Dziękuje ci, pani, za piękną lektykę, ale pragnie przybyć na pogrzeb...
inaczej.
Jak? Złotym rydwanem ciągnionym przez rumaki Lizypa?
Księżniczko...
Lud przejął się twoją stratą.
Łączy się z tobą w żałobie.
Lud go nie znał.
Mnie dręczą wyrzuty sumienia.
Nie byłem życzliwy bratu.
Czy mogę cię wprowadzić?
Co one robią?
Lamentują. To hiszpańska tradycja.
To nie Hiszpania. Niech przestaną.
Nie. Niech zawodzą.
Wolałaś muła od lektyki?
Matka Boska też jechała na mule.
Czy to wiadomość dla nas? Jesteś przy nadziei?
Twój stan to sprawa państwowa.
Mój stan jest niejasny.
A więc i twoja pozycja na dworze. Nie jesteś już księżną Walii.
Jeśli jednak nosisz w sobie syna,
będziesz matką króla tak jak ja.
Jeśli taka jest wola Boża.
Na ludzi padł strach.
Mówią, że epidemia potów zakończy rządy Tudorów.
Długo będą tym żyć?
Dopóki sukcesja nie będzie jasna.
Hiszpania nalega na wypłatę „wdowiego dożywocia” — trzeciej części ziem Artura.
Musimy też zwrócić wiano.
Chłopak ledwo pochowany, a oni już myślą o złocie?
Jeśli Katarzyna nie powije potomka, sojusz będzie nieważny
i każdy York zacznie szykować bunt przeciwko mnie.
Przyśpieszę ślub Maggie ze Szkotem. Będzie o jednego wroga mniej.
Ludzie mówią, że ma rumieńce. Że emanuje blaskiem.
Jak zawsze.
Zacznijmy szyć! Czapeczki i sukienki...
Powie nam, gdy będzie wiedziała.
Przyniosę ci wina, pani.
Nie pozwoliłabym Arturowi na spacery, gdybym wiedziała o epidemii.
Nie „pozwalałam” mu na nic. Miał żonę, nie był dzieckiem.
Swoje dzieci odesłałaś.
- Gdy już był chory. - Co za szczęście.
To twoje żniwo. Nie próbuj mnie obwiniać.
Anglicy nie umieją przeżywać żałoby. Duszę się.
Jak się czuje Infantka?
Przeżywa burzę.
Ty również?
Czy możesz stanowić o własnym losie, jeśli nie zostanie królową?
Dzieci?
Osłodzę wasz smutek.
Czy znam wasze imiona? Ty jesteś Ursula?
A ty Reginald?
Pani?
Pani!
Miesiączkujesz od wielu dni, ale nikomu o tym nie wspomniałaś.
Nie rozumiem.
Matka każe mi wracać do Hiszpanii.
Powiedz, co będzie z tobą, jeśli jej posłucham?
I z Rosą, z resztą?
- Nie wiem. - Czeka cię skromne życie.
Nie takie, jakie chcieli dać ci rodzice.
Plany się czasem zmieniają.
Artur marzył, by rządzić Anglią jak w Camelocie.
To był piękny sen.
Ty królową, my żonami szlachciców...
- Ten sen się skończył. - Jestem hiszpańską księżniczką!
Wysłaną przez Boga,
aby poślubiła przyszłego króla Anglii i zaprowadziła pokój.
Bóg chciałby, żebym wyszła za Harry'ego.
Jesteś wdową po jego bracie.
To niemożliwe. Zabronione.
Nie, jeśli jestem dziewicą.
Jeśli małżeństwo nie zostało skonsumowane.
Przecież zostało.
Pomyśl.
Widziałaś nas? Był ktoś w alkowie oprócz mnie i Artura?
Wybacz, pani, ale słyszałam cię.
Lady Pole również.
Co dokładnie słyszałyście? Jęki rozkoszy?
Próbowałam go zadowolić, ale nie ległam z nim.
Nie dam się przekazywać z rąk do rąk.
Nie odeślą mnie do Francji czy Austrii.
Przyjechałam zawrzeć pokój z Anglią i dopnę swego.
Wtedy was ochronię.
Rozumiesz? Nie ma dla nas odwrotu.
Wiesz, czy on tego chce?
Czy ty tego chcesz?
Nie zostanę tu z królową. Zabiorę dzieci do domu.
Musisz zawrzeć z nią pokój.
Wolsey przepytywał nasze dzieci.
Co?
Pytał je, czy przyjmujemy gości, kuzynów z zagranicy.
O czym rozmawiamy przy stole i czy piszemy listy.
Nic nie zrobiliśmy. To tylko dzieci!
Teddy też był dzieckiem. Nie ocaliło go to.
Zawrzyj pokój.
Monarcha w żałobie jest bardzo groźny.
Henry uważa, że Bóg z nim zadarł i wypatruje kolejnych wrogów.
Wąż kąsa, nim na niego nadepniesz.
Wszyscy gadają. Poza pałacem — o naszym upadku.
W pałacu — o naszych wrogach.
Francja werbuje najemników przeciw nam.
Co ci mówiła Maggie Pole? Wspominała o kuzynach Plantagenetach?
Odmawia towarzyszenia mi w połogu.
Czy to wszystko moja wina? Czy ściągnęłam na nas klątwę?
Spokojnie.
Nie.
Bóg nas kocha.
Kocha nas tak, jak my kochaliśmy Artura.
Letnia księżniczko!
Jesteś naszym słońcem.
Nie mów Charliemu.
Szukałam cię.
Chciałam dać ci coś, co należało do Artura.
Pięknie wykonana. Dziękuję.
Moja matka nie używa kuszy. Nie może...
Nic dziwnego — jest kobietą.
Nie może naciągać jej na koniu, a lubi walczyć konno.
Co?
Brała udział w bitwie, nosząc mnie w łonie.
Dzikie kobiety Hiszpanii...
Zawodzą publicznie i walczą w bitwach. To nienaturalne.
Moja babka mówi,
że mądra kobieta czerpie siłę z roli nadanej jej przez Boga.
Mojej matce rolę przydzielił Bóg. Namaścił ją papież.
Jej bronią jest jej koń. Andaluzyjski ogier.
Mierzy 16 dłoni i może zabić jednym kopnięciem.
Chcę takiego. Ruszyłbym nim na Francję.
Matka włada też mieczem.
Nauczyła mnie.
Król Jakub osiadł na granicy, w Ladykirk.
Wybudował tam piękny kościół.
Przestań. To wykształcony człowiek. Mówi w kilku językach.
Życzę mu zarazy we wszystkich.
Każda kobieta reaguje tak początkowo na swojego męża.
Wyszłam za mąż w wieku 12 lat.
Miesiączkowałam tylko raz, nim zaszłam w ciążę.
Urodziłam twojego ojca.
Musisz spełnić swoją powinność tak jak ja,
dla ojca, dla mnie i dla nieszczęsnego Artura.
Wyjść za mąż, aby kraj był bezpieczny.
Chcę być tu, gdy urodzi się mój brat.
Nikt mi tego nie odbierze.
Cóż to za piekielny jazgot?
Ten miecz jest tępy.
Ten też. Nie chcę, żebyś się zraniła.
Mogę zranić cię tępym.
Macie miecze i włócznie, ale nie wygracie bez mosquetes.
Mosquetes?
- I bez armat. - Mamy armaty.
Mnóstwo...
armat.
Mury Grenady nie wytrzymały ostrzału.
Sułtan płakał, uchodząc.
Płakał jak kobieta.
Jak Maur, który widzi, że nie walczył po stronie Boga.
Cicho.
Masz dość, letnia księżniczko?
Walczysz niemal jak żołnierz.
Jestem żołnierzem.
I dowódcą. Mam własne zdanie o naszej armii.
Będę miał odlewnię, w której powstanie zbroja doskonała.
Każda zbroja ma słabe punkty.
Tutaj.
I tutaj.
Co to za przedstawienie?!
Śmiesz stawać w szranki z następcą tronu?
Chyba mówi o mnie.
- O was obojgu! - To była igraszka.
Nie winię cię. Młody chłopak musi się wyhasać. Ale ty...
Odłóż to i chodź.
I niech ktoś odniesie to stworzenie do menażerii.
Żwawo!
Anglia kontra Hiszpania.
Nie podniosę miecza na ciebie, panie.
Rozkazuję ci. Jesteś w moim kraju.
Nie. Wasza Wysokość.
Co?
W Anglii wdowy nie machają mieczem.
Zwłaszcza wdowy noszące w łonie księcia.
Potrafisz rozpoznać ciążę?
Tak, pani. Brzuch pęcznieje jak...
piel de sapo. Melon?
Mówię o wczesnych znakach.
Mdłości, obolałe piersi...
Żołądek często mi dokucza, gdyż poszczę w środy. Piersi mam zawsze tkliwe.
Próbuję ci pomóc. Czy krwawiłaś od śmierci Artura?
Powinniśmy już wiedzieć.
Gdy zmarł mój brat, nie krwawiłam przez cztery miesiące. Trudno ocenić.
Myślałam, że będziesz jak twoja matka: mądra i odważna niczym mężczyzna.
Ale jesteś córką swojego ojca, przebiegłą jak lis.
Nie mam talentu do sztuczek. Ani nowin.
Co jest z tymi Anglikami? Jeden słabeusz, a drugi...
fanfaron.
Pokaż.
Za takiego wyjdziesz? Różowego dzieciaka wciąż u matczynej piersi?
Niekoniecznie. Nie wiadomo, co z nami będzie.
Gdzie byłaś?
Zaniosłam Dominusa do Tower.
Mówiłaś, że lady Pole wierzy, że skonsumowaliśmy małżeństwo z Arturem.
Tak.
Musi zrozumieć swoją pomyłkę.
Nie mogę na nią wpłynąć.
Nie może przeszkodzić mi w poślubieniu Harry'ego.
Czy książę wspomniał o ślubie?
Lubi mnie. Pisał do mnie listy.
Gdy zyskasz pewność, że książę chce ślubu,
przyjdzie pora na rozmowę z lady Pole.
Teraz mogłaby pokrzyżować ci plany.
Nam.
Witaj ponownie.
Mam nadzieję, że moja babka nie była dla ciebie zbyt szorstka.
Nie przywykła do dziewcząt takich jak ty.
Nie opłakuję męża zgodnie z tutejszymi oczekiwaniami.
Czuję się niedopasowana.
To tak jak ja.
Nauczę cię grać z moją babką, jeśli ty nauczysz mnie...
- Walki mieczem? - Nie.
W tym jestem i zawsze będę znacznie lepszy od ciebie.
Nauczysz mnie...
coś wymyślę.
Idę spać.
Powiesz mi rano.
Wiedziałam, że ciebie najbardziej uderzy śmierć Artura.
Duszę poety najłatwiej zranić.
Ale rany się zagoją.
Będziesz wybitnym księciem Walii.
Niedługo przybędzie ci braciszek.
Czy to nie ujmuje ci bólu?
Nie pociesza cię?
Katarzyna...
Czy wiedziałaś, że koń jej matki...
zabija człowieka jednym kopnięciem?
Łamie mu kark.
Świeże powietrze dobrze nam robi.
Moje ostatnie spojrzenie na świat przed długą nocą.
Połóg minie szybko.
Wrócisz w me ramiona z nowo narodzonym synem.
Matka mówi, że mam panować nad sercem. Że Artur nie należał do mnie, a do tronu.
Zasiada teraz przy większym tronie.
Straciła dwóch synów, którzy mieli zostać królami.
Tyle losów uciętych zbyt wcześnie.
Henry? Czy było warto?
Czy musiało zginąć tylu ludzi, abyś mógł zasiąść na tronie?
Od 15 lat panuje pokój. Zrobiłbym to wszystko drugi raz.
Dla Anglii... i dla ciebie.
Mamy powody do wdzięczności.
Troje dzieci. Czwarte w drodze.
Przymierze ze Szkocją.
I nasza miłość przez wszystkie lata.
Trzymaj to w sercu. Uczyni cię silną.
Wasza Wysokość. Niesiemy wodę na kąpiel dla Infantki.
Wiem. Mówiła mi.
Jest gotowy.
Powiesz mu dzisiaj?
Daję wam wolny wieczór.
Proszę. Widzisz?
Ile nasion!
Granaty rosły w raju. Bóg rozsiał ich nasiona po świecie.
Musisz zjeść wszystkie, bo nie wiadomo, które pochodzi z raju.
Na pewno żadne nie pochodzi ze Szkocji.
Leży daleko od raju.
Chodź. Pobawmy się w chowanego.
Jeden... dwa... trzy...
Podoba mi się tutaj.
W Anglii czy w tej karczmie?
W karczmie.
Dziwny naród.
Ukrywają uczucia, ale swobodnie zachowują w karczmach.
Maur może czuć się tu wolny.
Maurowie są wolni w Hiszpanii. Nie mają swobód religijnych, ale mogą żyć.
Rozmawiam z marynarzami. Mówią o Inkwizycji.
Nieochrzczeni Maurowie uciekają z Hiszpanii lub giną straszną śmiercią.
Jak to?
Inkwizytorzy mordują muzułmanów.
Mężczyzn, kobiety, dzieci...
Nie mam wieści od rodziny.
Nie mogę tam wrócić. Nigdy.
Możesz się ochrzcić. Jak moi rodzice.
Nie rozumiesz. Inkwizytorów to nie obchodzi.
Wyglądasz tak jak ja. Jeśli tam wrócisz, zginiesz.
Musimy żyć tutaj.
Mówisz jak Infantka.
Zostanie tu?
Nie. Nic nie jest pewne.
Jedno jest pewne. Dla mnie.
Gdzie jesteś?
Wychudłeś. Jesz?
Bez przerwy. Wiesz o tym.
Jedzenie i wino nie wpływają na twoje kształty. Szczęściarz.
- Gdzie jesteś? - Na litość boską, tutaj!
Mam cię!
- Jeszcze raz! - Wystarczy. Grace, połóż ją.
Tak, pani.
Ja również chcę udać się na spoczynek.
Naprawdę?
Oddam się modlitwie.
Dobrze. Spokojnej nocy.
Jest nasz Maur! Chciał zatrzeć ślady!
To moi przyjaciele. Nauczyli mnie angielskiego.
Znasz angielski, brązowy wróbelku?
Znam, i to dobrze.
Oviedo to dobry człowiek.
Stawiam kolejkę.
Chcecie piwa?
Infantka mnie oczekuje.
Zostań! To przyjaciele. O swobodnych manierach.
Jestem damą dworu.
Nie mogę bratać się... z żołnierzami.
Przepraszam. Czas na mnie.
Pani.
Modliłam się.
Dam głowę, że za chłopca.
Zawsze modlę się za chłopca: naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Obserwowałam dziś stado ptaków, odlatujących do domu w wielkim kluczu.
To jerzyki.
Migrują tu z Hiszpanii na gody.
Muszę wracać ich śladem.
Nie chcę, abyś wyjeżdżała.
Matka planuje już mój drugi ślub.
Choć w oczach Boga będzie to pierwsze małżeństwo.
Pierwsze? Jak to?
Nie oczernię twego zmarłego brata.
Nie rozumiem. Zrobił ci coś?
Nic mi nie zrobił.
Nie potrafił.
Biedny Artur... Był taki delikatny.
- Nie chcę go zniesławiać. - Nie robisz tego.
To nie jego wina!
Chciałam, żebyś o tym wiedział, nim wyruszę do Hiszpanii.
Nie widzisz?
Jeśli nadal jesteś dziewicą, ja mogę zostać twoim mężem.
Możesz poślubić księcia, do którego pisałaś listy!
Czy wyjdziesz za mnie?
Wyniosę cię na szczyty. Ciebie i Anglię.
Będziesz moją księżniczką. Moją królową!
Czy to możliwe?
Powiem ojcu, żeby zdobył dyspensę od papieża. Pobierzemy się.
Chce mnie poślubić. Poprosi króla.
Jeśli ten wyda zgodę, muszę zdobyć Maggie Pole.
Jeśli Harry cię chce, ona nie może wam przeszkodzić.
Potrzebna będzie dyspensa od papieża.
Jeśli lady Pole oskarży mnie, nim list króla dotrze do Rzymu,
przepadnę.
Tylko tak możesz poślubić szlachcica...
jak chcieli twoi rodzice.
Zróbmy to dla nas wszystkich.
Czuję skurcz.
Wezwać doktora?
Ojcze? Pani matko, czy dobrze się czujesz?
Dziecko jest ciężkie. To wszystko.
O co chodzi, Harry?
Proszę o błogosławieństwo przed ślubem.
Wybór księcia Walii musi służyć dobru ojczyzny.
Kogo chcesz poślubić?
Katarzynę. Nie jest przy nadziei, a sojusz...
Harry. Musisz poślubić dziewicę.
Nie legła z Arturem. Jest czysta.
Artur nie podołał swojej powinności. Chcę ją poślubić.
W Anglii wrze, a ślub umocniłby moją pozycję.
Cieszy mnie twoje poczucie obowiązku.
Wiem, że konieczna jest dyspensa papieska,
ale wierzę, że ją uzyskam.
Porozmawiamy o tym, gdy...
Pani matko?
Dziecko rodzi się przed czasem! Henry!
- Jesteś pewna? - Tak!
- Dołóżcie do ognia. - Szybko!
Coś nie tak, matko?
To zawsze tak wygląda?
- Wyjdź! - Nie! Zostań ze mną!
Jestem tu, skarbie.
- Tak nie... - Zostaję!
Rozdziejcie ją.
Co się dzieje?
Gdzie doktor?
Ciociu!
Jestem, kochana.
Co ona tu robi?
Prosiłaś o nią.
Nienawidzi mnie! Przeklnie dziecko!
Tego syna też mi zabierzesz?
- Nie! - Nie rób tego.
Czy to ci wystarczy? Dwóch synów za jednego brata?
Dwóch braci. Mojego i twojego.
Precz! Precz!
Słyszysz! Jedź do Stourton! Nie chce cię tutaj!
Myślisz, że prosił ojca? A jeśli się nie zgodzi?
Pani! Wiadomość od księcia.
Pisze, że ojciec się zgodzi.
Lady Pole?
Księżniczko.
Chcę ci podziękować za dobroć okazaną mi w Ludlow.
Artur był dla mnie jak syn. Zrobiłabym dla niego wszystko.
Dla mnie Artur był jak mąż.
Był twoim mężem.
Nie do końca.
Niestety nasze małżeństwo nie zostało skonsumowane.
Słyszałam was w alkowie. Twoja dwórka też.
Wydawaliśmy dźwięki, aby pokryć nasze zakłopotanie.
Jestem tą samą dziewicą, która przybyła do Anglii.
Co to za gra? Artur sam mówił mi, że legliście razem.
Wiem. Postanowiliśmy...
W nadziei, że sprawy ulegną zmianie i z czasem będzie zdolny...
Proszę cię o zaufanie. Zaufanie i poparcie.
- Kto miałby o to pytać? - Król. Jego matka.
O nie. Nie mów, że planujesz to, co myślę.
Chcemy wziąć ślub z Harrym.
Straciłaś męża, ale nie ambicję.
Ostrzegałam cię.
Zostanę tu i wypełnię wolę Boga.
Rodzina może pytać o pierwsze małżeństwo.
Ta rodzina nie pyta, tylko wydobywa odpowiedź, której pragnie.
Jeśli zapytają mnie o prawdę, odpowiem tak,
aby zachować czyste sumienie i głowę na szyi.
Tylko tak mogę przetrwać w tym gnieździe żmij.
Przynieście dziecko.
Co to? Czy jest zdrowe? Oddycha?
To dziewczynka.
Nie żyje, prawda? Nie żyje.
Chcę ją przytulić.
- Dołączę do Artura przed nocą. - Nie, mamo...
Muszę zanieść naszą córeczkę do nieba.
Znów będę z Arturem. I zobaczę braci.
Nie mów tak.
Powiedzcie Maggie, że ją przepraszam.
Nie. Jestem królem i ja tu rozkazuję.
Wydobrzejesz i będziesz długo żyć u mojego boku.
Meg, biegnij po brata i siostrę. Szybko!
Harry... Harry!
Nigdy nie chciałem innej.
Jesteś moją jedyną miłością, Lizzie.
Henry!
Ciemność przykrywa wszystko.
Proszę! Nie!
Chcę zostać z tobą sama.
Idźcie. Zostawcie nas.
Matko!
Nie może jej poślubić.
Co?
Ten ślub będzie końcem dynastii Tudorów.
Koniec chłopców, koniec królów.
Nie może...
Cicho. Gorączkujesz, najdroższa...
Co?
Dlaczego to mówisz? Po co?
Proszę. Przyrzeknij mi to.
Albo ten cień nad nami pogrąży nas w ciemnościach.
Matko?
Lizzie?
Lizzie...
Matko?
Matko!
Módlmy się, aby lady Pole zachowała milczenie.
Napiszę do matki.
„Droga Matko!
Śpieszę donieść, że nie jestem przy nadziei.
Nadziei być nie mogło,
albowiem niczym Najświętsza Panienka jestem nadal dziewicą.
To znaczy, że mogę ponownie wyjść za mąż.
Harry jest zainteresowany.
Czy dasz nam swoje błogosławieństwo?”
NIEKTÓRE WYDARZENIA I POSTACI ZOSTAŁY ZMIENIONE
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska